sn.

feast after feast.

ՎԵՐՋԱՏՕՆԱԿ ՏՕՆ. μετέορθος ἐορτή festum festo succedens. Տօն զկնի տօնի. որպէս նոր կիրակէ՝ իբր երկրորդ զատկի.

Աստի մահ եւ թաղումն եւ յարութիւն, աստուստ եւ նոր արարած, վերջատօնակ տօն. (Ածաբ. նոր կիր.։)